WSZYSTKIE POSTACI, ORGANIZACJE I WYDARZENIA
PRZEDSTAWIONE W SERIALU SĄ FIKCYJNE
Co robimy?
- Z czym? - Z Ma Hyun-yi.
Ludzie źle reagują na artykuł.
Hyun-yi powinna była nas uprzedzić.
Najlepiej będzie, jeśli ją zdyskwalifikujemy.
I będziemy rzadziej ją pokazywać.
To jury zdecyduje, czy zostanie zdyskwalifikowana.
Do roboty.
Zaczynajmy.
Najlepsze bary walczą o przetrwanie.
Dowiemy się, który z nich jest numerem jeden w kraju.
Spośród 16 lokali z całego kraju
pozostały tylko cztery.
Przed nami runda finałowa.
Kto zostanie najlepszym szefem kuchni?
Zaczynamy Najlepszy Pub.
Przepraszam.
Wiem, że nie powinnam tak naciskać,
- ale... - Nie.
Diament.
Pomyślałaś o mnie, czytając ten wiersz?
Dla Saeroyiego,
dla ciebie
i całej rodziny DanBam
wezmę się w garść.
Będę silna.
Wiesz co?
Jestem z ciebie dumny.
Od trzeciej rundy przeprowadzamy ślepe degustacje.
Jury nie ma pojęcia, kto przyrządził daną potrawę.
Liczy się tylko smak.
Jury
właśnie zakończyło degustację.
Ale my najpierw porozmawiamy z szefem kuchni Jangga Pub, Park Jun-gim.
Zawsze osiąga pan dobre wyniki.
Dziś też czuje się pan pewnie?
Robię to od...
Mam patrzeć... Jasne.
Całe życie jestem kucharzem.
Dałem dziś z siebie wszystko, jak zawsze.
Prawdziwy profesjonalista.
Pora na panią Ma Hyun-yi,
szefową kuchni DanBam, która odnosi zwycięstwo po zwycięstwie.
Dwa razy z rzędu zajęła pani pierwsze miejsce.
Jak się pani czuje?
DANBAM
Dziś
pewne informacje o mnie
ujrzały światło dzienne wbrew mojej woli.
Nie jestem w najlepszym humorze.
Rozumiem. W świecie show-biznesu tak bywa...
- a ty jesteś popularna... - Jestem
osobą transpłciową.
DASZ RADĘ! MUSIMY WYGRAĆ!
- Naprawdę? - Niemożliwe.
To prawda.
Wbrew jej woli
ujawniono jej osobiste informacje.
Musiałaś się zdenerwować.
Ale teraz stoisz tu dumna i silna.
Myślę, że w tej rundzie
będziesz mogła dowieść swojej wartości.
Dowieść wartości?
Jestem po prostu sobą,
nie potrzebuję aprobaty innych.
Rozumiem.
Powiesz nam więc, co tu robisz?
Jestem tu dla pewnych ludzi.
Chcę się im odwdzięczyć swoim gotowaniem.
Dlatego tu jestem.
Inspirujące.
Twoja ekipa musi być z ciebie dumna.
Jak twoim zdaniem ci dziś pójdzie?
Mówią, że ciągnie swój do swego.
Pracuję w najlepszym barze w Korei
z najwspanialszymi ludźmi.
Ja też
będę najlepsza.
W poprzednich rundach zobaczyliśmy, na co stać Hyun-yi.
Nie sądzę, żeby teraz blefowała.
Zobaczmy, czy jury ma podobne zdanie.
Znamy już zwycięzcę finałowej rundy. To...
Wracamy już za minutę!
Oglądacie na żywo Najlepszy Pub.
Pora ogłosić zwycięzcę programu.
Zwycięzcą jest...
DANBAM
NAJLEPSZY PUB
Ma Hyun-yi z DanBam!
Gratulacje!
ZWYCIĘŻCZYNI MA HYUN-YI, DANBAM
Gratulacje.
Jak się czujesz?
Świetna robota.
- Brawo! - Spisałaś się!
- Boże. - Wygraliśmy!
- Ale super. - Hyun-yi!
Co ja mówiłem? Hyun-yi jest niesamowita!
Chodźcie tu.
MA HYUN-YI ZWYCIĘŻA
Hyun-yi.
Jesteś najlepsza.
TRANSPŁCIOWA SZEFOWA KUCHNI WYGRYWA PROGRAM
Obiecałeś, że wygramy.
Na pewno pamiętasz swoje słowa.
Co teraz zrobimy?
A co mam zrobić?
Pani Oh.
Jakie podjął kroki, by wygrać?
Gdy Ma Hyun-yi zyskała popularność, wymógł ślepą degustację.
I zganił pana Parka za zbytnią nonszalancję.
Mimo to zrujnował reputację Janggi.
To wszystko?
Oprócz tego
przesłał mediom prywatne szczegóły z życia Ma Hyun-yi,
żeby zbić ją z tropu.
Za to należy mu się uznanie.
Geun-soo, możesz już iść.
Myślałem, że odszedł na zawsze, ale wrócił
z myślą przejęcia Janggi.
Chce zająć moje miejsce.
Co pani o tym myśli?
Mógłby zostać moim następcą?
Jest
do pana bardzo podobny.
To była ta twoja podła zagrywka?
Zrobiłem to, żeby wygrać.
Ale dlaczego...
Trzymaj się.
Jedziemy.
Ruszaj się z rytmem
i udaj, że dotykasz jej przypadkiem.
Serio nic między nami nie ma.
Tylko się przyjaźnimy.
Ale ona mi się podoba.
Tak.
Mam gdzieś opinię innych.
Liczysz się tylko ty.
Co tu robisz?
Miałaś być na Czedżu. Już wróciłaś?
Ten artykuł o Hyun-yi.
Ty na nią doniosłeś.
Przez trzy lata pracowałam jako modelka, znam wielu reporterów.
Myślałeś, że się nie dowiem?
Fakt, ja to zrobiłem.
Co z tego?
Po prostu starałem się wygrać.
Miałem trzymać to w tajemnicy
tylko dlatego, że kiedyś się przyjaźniliśmy?
Ty byś tak zrobiła?
Po prostu bądź sobą.
Jako popychadło byłeś fajniejszy.
Ale mówiłaś mi,
że jeśli tak bardzo chcę cię zdobyć,
mam przejąć Janggę.
Potem ci wyjaśniłam, że tylko sobie żartowałam.
- Jeśli to dlatego się tak zmieniłeś... - Bzdura.
Dotąd zawsze się poddawałem,
a tym razem wziąłem sprawy w swoje ręce.
Zostawiłem za sobą wszystko przez twoje słowa.
Nie możesz mi tego robić.
Słuchaj,
ja nie chcę cię zniszczyć.
Co?
Jakiś czas temu
szef coś mi powiedział.
Gdy w grę wchodzą uczucia...
Szef to, szef tamto!
Mam gdzieś, co powiedział twój cudowny szef.
Już za późno.
Już nie mogę się wycofać.
Nie zduszę tego,
co do ciebie czuję.
Przykro mi.
Nie mogę odwzajemnić tych uczuć.
Przepraszam.
Naprawdę.
Cóż...
Miałaś wypocząć.
Wygraliśmy program
i zdobyliśmy inwestorkę.
- Dziękuję za twoją pomoc. - I tyle?
Co?
Zwykle głaskałeś mnie po włosach.
No tak...
Muszę przygotować wzór umowy dla pani Kim. Chodźmy.
Nie idziesz?
Idę.
Uważaj na schody.
DANBAM
Nie pożałuje pani tej inwestycji.
Zawsze dotrzymuję słowa.
Dziękujemy.
Ty też coś obiecałeś.
Również dotrzymaj słowa.
Twój cel.
Zostań najlepszy w Korei!
Oczywiście. Ja też dotrzymuję słowa.
To dobrze. Wierzę w ciebie.
UMOWA INWESTYCYJNA
KIM SOON-RYE
MOTTO IC POMAGA FIRMIE ZDOBYĆ 10 MILIARDÓW WONÓW
Dziesięć miliardów?
Jej szef jest niesamowity.
Czyli chcesz pomóc mu rozwinąć jego biznes?
A potem co?
Zostaniesz żoną restauratora?
Nie tak mnie wychowałaś.
Fakt.
Nie tak ją wychowałam.
Umiem więcej, niż myślisz.
Co za dziewczyna.
SEUNG-KWON
JANG GEUN-SOO
Nie odbierzesz?
Yi-seo dowiedziała się,
że to ja doniosłem mediom.
Pewnie tego żałujesz i ci głupio.
Żałuję?
Jak myślisz, co powie na to Saeroyi, gdy się dowie?
„Cokolwiek zrobisz,
dam sobie radę”.
Pewnie to.
Nie zapomnij zgasić świateł.
Wiem, co zaszło między panią
a Saeroyim.
I wiem, że niechętnie pracuje pani dla Janggi.
Myśli pani, że nic go nie rusza?
Wie pani, co pomyślałem, gdy go pani cytowała?
Co?
„Co mogę zrobić,
by pokonać go raz na zawsze?”
Bo widzi pani,
nie jestem taki jak pani.
Co?
Co ty sobie wyobrażasz?
Czemu ten gnojek nie odbiera?
Daj, naleję ci.
No i proszę.
Trzeba przechylić szklankę. Tak się nalewa piwo.
- No dobra. - O matko.
Uwaga, uwaga.
Niedawno Saeroyi powiedział...
Daj już spokój.
Cały czas gadasz o szefie.
- Już wystarczy. - Czemu? To brzmi ciekawie, mów.
Właśnie.
O tym mówię! Czemu jesteś dla mnie taka chamska?
Jesteś ładna, ale co z tego?
Co on powiedział?
Mniejsza z tym.
Jakiś czas temu Saeroyi powiedział...
„Osiągnę wszystko,
o czym marzę”.
Pewnie coś w tym stylu.
Tak. Skąd wiedziałaś?
Powiedział też:
„Zmienię DanBam we franczyzę!”.
- Że co? - Boże.
I co się stało?
Co?
Dziś spełniła się ta zapowiedź.
Zasnął.
Saeroyi.
- Tak. - Okej.
Powiedz coś.
Dobra.
Wznieśmy toast.
Dziękuję.
Dziękuję wam
za waszą ciężką pracę.
Pamiętacie, co mówiłem?
Pracując razem,
damy sobie radę, nie?
- Pewnie! - Tak!
Kim jesteśmy?
- IC! - IC!
Tak, IC!
Boże.
Wiecie co?
Mam was,
więc...
na pewno
mi się uda.
A czyim jestem synem?
Mój tata...
powiedział mi,
że jest ze mnie dumny.
Wystarczy już tego.
Polewajcie. To będzie ostatnia kolejka.
Jest ze mnie taki dumny.
Prezes Jang?
Jangga? Niech mnie prześladują.
Pokonam ich.
Rety...
Za dużo wypił.
Na pewno ich pokonasz,
bo jesteś naszym szefem.
No nie?
Wygram tę walkę.
Tak.
Na sto procent.
Saeroyi.
- Rety. - Szefie!
- Saeroyi. - O nie, padł.
Odleciał. Boże, nie rób mi tego.
Proszę, Saeroyi...
Obudź się.
DANBAM
Nadal
cierpisz, prawda?
Zapewniał mnie, że wygra turniej,
a pokonał go bar Saeroyiego.
Przez to
zdobył inwestora.
Park Jun-gi już dla nas nie pracuje.
Za dziesięć minut zacznie się spotkanie.
Na tym skończymy.
To była dobra gra.
Chodź ze mną.
Dołączysz do spotkania.
Jak część z państwa wie,
to mój młodszy syn.
Jest wysoki i przystojny zupełnie jak pan.
Rozważam
przekazanie mu firmy.
Przedstaw się.
Jestem Jang Geun-soo z działu planowania.
Dam z siebie wszystko.
Witaj, szefie!
Szefie!
Tylko nie sprawiaj kłopotów.
I tak niedługo wyjdę.
O mnie się nie martw.
- Witaj, szefie. - Witaj, szefie.
Cześć, chłopaki.
Kto to?
Nie powinieneś chociaż
przywitać nowego kolegi z celi?
MŁODSZY SYN, JANG GEUN-SOO, ZOSTAJE GŁÓWNYM UDZIAŁOWCEM JANGGI
SŁODKA NOC
Dostaliśmy setki zapytań o franczyzę.
Opracowaliśmy strukturę firmy i zajęliśmy się wszystkimi lokalami,
a zostało nam siedem miliardów.
Trzeba działać na skalę kraju.
Na cały kraj...
Wreszcie stabilnie się rozwijamy.
Krok po kroku.
Gratulacje. Twoje marzenie się spełnia.
Praca na statku i budowie...
Trudno było dojść od zera do stu milionów wonów.
Co cię tak wzięło na wspominki?
Ma do tego prawo. To duży sukces.
Szefie, super sobie poradziłeś.
Nie, już nie mogę tak mówić. Od teraz będziesz prezesem Parkiem?
Ale gdy położyłem ręce na 100 milionach, łatwo było zrobić z nich miliardy.
Rynek kapitałowy w Korei jest fascynujący.
Małe ryzyko, duży zwrot z inwestycji.
Im więcej kapitału, tym bardziej ma to sens.
Chcesz kupić akcje?
Mamy duże pieniądze,
pora na duże kroki.
Co to?
WYSTAWCY NA TARGACH FRANCZYZOWYCH W SZANGHAJU
W Chinach organizują targi franczyz.
W Chinach?
Chyba żartujesz.
Nie ograniczajmy się do Korei. Najpierw Chiny, potem cały świat.
Zmieńmy te dziesięć miliardów w setki miliardów.
Co?
Tak jak mówiłem babci Toniego,
to nie jest ostateczny cel.
Chcę pokonać Janggę i być liderem w kraju.
Pora działać na wielką skalę.
To dopiero początek.
Nigdy nie rozczarowujesz, szefie.
4 LATA PÓŹNIEJ, ROK 2020
- Dzień dobry panu. - Dzień dobry.
Dzień dobry.
- Dzień dobry panu. - Dzień dobry.
PREZES PARK SAEROYI
Chce pan wydać trzy miliardy wonów
na kolejną firmę partnerską?
Spedycja Masa przechodzi trudny okres.
Nie jesteśmy filantropami.
Bardziej opłaci nam się
budowanie guanxi z nową firmą niż pomoc dogorywającej.
Dyrektorze Choi, co pan na to?
Co? No tak.
Cóż...
Rozumiem pana punkt widzenia, panie Gwon.
Ale Spedycja Masa pomogła nam na rynku chińskim.
To byłaby zdrada.
Bzdura.
W biznesie nie ma miejsca na sentymenty.
A inwestowanie trzech miliardów w nową firmę, żeby zbudować guanxi,
to ta słuszna strategia?
Chyba nie do końca to rozumiecie.
Dla chińskich firm guanxi jest najważniejsze.
Te trzy miliardy będą dla nas dobrą inwestycją.
Odczytywanie dokumentów w biurze
i spotkania twarzą w twarz
przynoszą o wiele lepsze efekty.
Twarzą w twarz?
Dużo mówi pan o guanxi.
Jest pan pewien, co to znaczy?
Słucham?
To słowo oznacza „stosunki”.
Najstarszy syn prezesa Masy podobno się żeni.
Wie pan z kim?
Ze środkową córką prezesa Tancent, posiadacza platform internetowych.
Widzę, że pan nie wiedział.
Jaki cudem, skoro wszystko załatwia pan twarzą w twarz?
Niemal wszyscy o tym słyszeli.
- Cóż... - W takim razie
współpraca z którą firmą najbardziej nam się opłaci?
Pora podjąć decyzję.
Jaką filozofię wyznaje nasza firma?
Liczą się relacje i zaufanie.
Wygląda na to, że na naszej filozofii da się zarobić.
Zgodnie z planem inwestujemy w Spedycję Masa.
Dobrze.
Dłużej tego nie zniosę. Nie nadaję się do tego.
Szefie, mogę wrócić do pracy w barze?
Dobrze ci tu idzie.
Szefie?
Dyrektorze Choi, w pracy używamy nazw stanowisk.
Oczywiście.
Hyun-yi, pod koniec miesiąca odwiedzi nas kupiec z Chin.
- Ugotujesz coś dla nas tego dnia? - Pewnie.
Czemu mówisz do niej w pracy po imieniu?
My to co innego.
„Dyrektorze Choi”. Jesteśmy w pracy.
Co to?
Za pół godziny masz spotkanie z dyrektorem Maparam.
Może dojść do sprzeczki, więc oprzyj się na tym.
Za dwie godziny zjesz kolację z prezesem Hotelu Gojoseon.
Wieczorem miał mieć spotkanie z naszymi franczyzobiorcami.
To nie potrwa długo.
Może iść na spotkanie po kolacji.
- To harmonogram na jutro. - Dzięki.
Co to za szaleńcze tempo?
Nie wytrzyma tego.
- Jesteś tym zmęczony? - Nie.
Szefie, nie bądź taki.
- Ustawiliśmy się... - Twoim zdaniem się ustawiliśmy?
Jesteśmy drugą najbardziej lubianą firmą.
Dziewiątą w rocznej sprzedaży i 16. w wartości giełdowej.
W branży gastronomicznej.
Jangga jest liderem we wszystkim.
Chcę być najlepszy.
Yi-seo organizuje spotkania, które mi w tym pomogą.
Dlatego się w nim zakochałam.
Prosiłem, żebyś przestała.
Jesteś zahartowany.
Zapraszam wszystkich na popijawę.
Dwa dni temu mieliśmy kolację firmową.
Geun-soo wrócił.
Jang Geun-soo?
Gdzie się pojawił?
Był w zagranicznej filii, chyba w Stanach.
Utrzymujecie kontakt?
Pewnie, to fajny gość.
Pewnie czuł się tam samotny.
Nie kontaktował się z tobą, szefie?
Nie widziałem go od wieków.
Ciekawe, jak mu się powodzi.
Dyrektorze Jang.
W tym wieku nadal potrzebujesz kierowcy?
Jest pani moją mentorką.
Z każdym dniem nienawidzę cię coraz bardziej.
NAGRANIE GŁOSOWE
Saeroyi ostatnio często bywa w Pajin.
W Pajin? Jeździ tam do pani Kang?
Chyba tak, dobrze się znają.
Hye-won mnie zaskakuje.
Za każdym razem jest coraz wyższa.
Mnie też zawsze zaskakuje.
Jeszcze wczoraj była małym dzieckiem.
Rośnie jak na drożdżach.
Na drożdżach?
Idealne porównanie, dokładnie tak to wygląda.
To było aż takie śmieszne?
Po prostu podoba mi się...
Ja?
Nie.
Skądże znowu.
Nie musi pan robić takiej poważnej miny.
Bo... Cóż.
Chce pani zobaczyć zdjęcia małej Hye-won?
Pewnie.
Śliczna, prawda?
OH HYE-WON
Nigdy nie była do pana podobna.
To ulica handlowa Jangmun.
Dziesięć lat temu miała przejść rewitalizację.
Mnóstwo lokali stoi pustych mimo niskiego czynszu.
Dlaczego?
Większość właścicieli wystawiła nieruchomości na sprzedaż.
Moglibyśmy kupić
większość tutejszych budynków
za jedyne 40 miliardów wonów.
Czterdzieści miliardów na martwą dzielnicę?
To nie za dużo?
Wypełnimy te lokale
różnymi markami Janggi i naszych spółek.
Pokryjemy stare budynki,
wyrazistymi
i spójnymi muralami
i zmienimy ją w modną ulicę
taką jak Gyeongridan-gil
albo Songridan-gil.
Skoro to inwestycja Janggi, moglibyśmy nazwać tę ulicę
Jangridan.
Inwestujemy miliardy wonów,
ale jak długo to potrwa?
Takie dzielnice
szybko przestają być modne.
Racja.
Ale u szczytu popularności
czynsze w takich miejscach
rosną niemal czterokrotnie.
Zainwestowane 40 miliardów zmieni się w 120
i wartość naszych marek wzrośnie.
Co zrobimy, gdy ulica
zacznie tracić na wartości?
Zwiększymy wartość lokali
i sprzedamy je u szczytu ich popularności.
To nie wpłynie źle na nasz wizerunek?
Nie.
Wtedy do akcji wkroczą marketingowcy.
„Gdy Jangga zarządzała dzielnicą, było tu po co przyjść,
a teraz bez nich to już nie to samo”.
Ludzie przypomną sobie,
że Jangga
to marka sama w sobie.
Dobrze.
Masz moją zgodę.
Dziękuję.
Chcemy przeobrazić dzielnicę,
więc musimy być w komitywie z burmistrzem dzielnicy.
Powinieneś spotkać się z nim
za miesiąc na rozpoczęciu prac.
Dobrze.
O reszcie porozmawiamy przy kolacji.
Muszę jechać z panią Oh porozmawiać z kupcami z Targu Jangmun.
Rozumiem.
Dobrze.
Park Saeroyi i IC.
Jego marka bardzo się rozwinęła.
Nadal się nim przejmujesz?
Pewnego dnia zacznie nas atakować.
Miej się na baczności.
Kiepsko wyglądasz.
Powinieneś odpocząć.
Jangga zrewitalizuje ulicę rozrywkową?
Chcą ją zgentryfikować.
Dyrektor Jang Geun-soo cieszy się w firmie dobrą sławą.
W ogóle nie przypomina Geun-wona.
Już na bank będzie prezesem.
Na pewno chce pani zostać w Pajin?
Stałam się bezsilna.
Co ja mogę?
Co u Saeroyiego? Czym się ostatnio zajmuje?
Yi-seo.
- Czemu tak na mnie patrzysz? - A jak myślisz?
Robisz zakupy w moim gabinecie?
Spójrz na ten naszyjnik, prezesie.
Ładny, prawda? Wygląda jak uśmiech.
Ładny. Faktycznie przypomina uśmiech.
Kup go we własnym biurze.
Kupisz mi go jutro?
Nie mam jutro napiętego grafiku?
No tak, jutro się nie da.
Kiedy będziesz miał czas na wspólne zakupy?
- Yi-seo. - Przestań.
Mówiłam ci,
że mam prawo się o ciebie starać.
Wiem już, co czujesz. Ale co ze mną?
Masz rację.
Wciąż mnie nie pokochałeś.
Więc pewnie cię to krępuje.
- Skoro rozumiesz... - Niestety
ja cię kocham aż do szaleństwa.
- Słuchaj... - Przestań.
Mówiłam ci już.
Możesz mnie zwolnić.
Droga wolna, jeśli to problem.
Ale jestem mistrzem w swoim fachu,
więc nie możesz mnie zwolnić. Tak mi przykro.
W czym problem?
Przecież i tak nie masz wyboru.
Musisz zaakceptować fakt, że cię kocham.
Co jest z tobą nie tak?
Co?
Wrócić później?
Nie.
Pójdę pooglądać lokale w Itaewon.
Dobrze.
Kocham cię.
Co ty...
Jest już strasznie późno.
Przyszłam po twój podpis.
Pewnie, już się robi.
BAEGA DANDAN ROZLICZENIE PIERWSZEGO KWARTAŁU
Ładny długopis.
Ten? To urodzinowy prezent od Yi-seo.
Rozumiem.
A twój?
Co?
Co dałeś Yi-seo
na jej ostatnie urodziny?
Jang Geun-won.
A ty to kto?
Owsianka panu wystarczy?
Ostatnio
nie mam apetytu.
Nie wygląda pan najlepiej.
Poproszę doktora Kima o wizytę.
Dobrze.
Nie wiedziałem, że jesz.
Czego chcesz?
Jutro mam kolację z burmistrzem dzielnicy.
Mógłbyś do nas dołączyć.
Cóż...
Dyrektorze Jang.
Pan prezes nie jest w najlepszej kondycji.
Źle się czujesz?
Burmistrz jest bardzo drobiazgowy.
W dodatku
jesteś symbolem Janggi.
Będzie nam łatwiej, jeśli się z tobą spotka.
Dyrektorze Jang.
- Jutro prezes Jang... - W porządku.
Podobno mogę ułatwić sprawę.
W takim razie tam pójdę.
Dziękuję. Przyjadę jutro po ciebie...
Prezesie Jang.
SZPITAL UNIWERSYTECKI HANGUK
Rak trzustki?
Będą go operować?
To poprawi jego stan?
Ma przerzuty na węzły chłonne i naczynia krwionośne.
Zmiany mogą objąć też wątrobę i płuca.
W jego wieku najlepsza będzie
chemioterapia i radioterapia.
Ale tak naprawdę...
Ile zostało mu czasu?
Nie sposób tego przewidzieć.
To zależy od organizmu.
Proszę spróbować to oszacować.
Być może sześć miesięcy.
Pół roku?
Powinieneś spotkać się ze mną od razu po wyjściu.
Dlaczego tyle zwlekałeś?
Wiem.
Nie byłem pewien.
Ani razu mnie nie odwiedziłeś.
Nie wiedziałem, czy porzuconemu synowi wypada dzwonić.
Rozumiem.
Musiałeś mnie znienawidzić.
Chcesz, żebym cię przeprosił?
Minęły cztery lata.
Tak traktujesz syna po czterech latach rozłąki?
Kiedy przyszedłeś?
Czujesz się lepiej?
Pan Kim mi powiedział.
Zostało mi pół roku życia.
Ale to zależy od organizmu.
Gdy ja tu pracowałem,
pilnowałem, by badał się co roku.
To moje zadanie jako dyrektora?
Daruj sobie.
Na razie to wyciszyłem,
ale musimy pilnować prasy.
Dobrze.
Lekarz mówi,
że leczenie nie ma sensu.
Nie możesz wrócić do pracy?
Co?
- Przekazanie firmy przez chorobę... - Jang Geun-soo.
...doprowadzi do spadku cen akcji.
Powinieneś mianować nowego prezesa,
póki jesteś w dobrym stanie.
Sporo się zmieniłeś.
Przestań.
Ty za to wcale.
- Tak myślisz? - Mówiłem, przestań.
Sam się spotkam z burmistrzem dzielnicy.
Musisz odpoczywać, prezesie.
Przez ciebie stał się
taki jak ty.
Dlatego zasługuje,
by zająć moje miejsce.
Wierz mi.
Nie żałuję tego, co wtedy zrobiłem.
Zrobiłem to
dla dobra Janggi.
Nie zmieniłeś się.
Jangga zawsze jest najważniejsza.
Ciekawe, co będziesz z tego miał.
Odpoczywaj.
W zasadzie
już rozumiem,
czemu tak skończyłem.
Będę chronił Janggę,
na której tak ci zależy.
Soo-ah.
Co tu robisz?
Czekasz na mnie?
Byłam w okolicy.
Miałam niedaleko.
Trzeba było zadzwonić, jest strasznie zimno.
Gdzie jesteś?
W Itaewon.
Spotkałem Soo-ah.
Teraz?
Czekaj.
Możemy iść do restauracji Seok-cheona następnym razem?
- Bo... - Rozumiem.
Nie szkodzi, to chyba coś pilnego.
Dobra, już jadę.
Dobrze.
Wybacz. Dawno się nie widzieliśmy.
Nie szkodzi.
Wszyscy wiedzą, że jesteś zabiegany.
No to lecę. Do zobaczenia.
Pa.
Dawno się nie widziałyśmy.
Fakt.
Byłam na randce z Saeroyim.
Wszystko widziałam.
Wystawił cię.
Kiedy sobie odpuścisz?
Kiedy ja odpuszczę?
Lepiej spytaj jego.
Powiedziałam mu, że nie lubię biedaków.
Więc obiecał, że będzie bogaty.
Zniszczy Janggę
i mi pomoże.
Nie będę musiała już się tak męczyć.
Jesteś nienormalna?
Zawsze tylko powtarzasz, że Saeroyi i tak cię ubóstwia.
Nigdy nie widziałam, żebyś była taka poddenerwowana.
Boisz się,
że szef może się we mnie zakochać.
To
obrzydliwe.
- Co? - „Wróć, jak będziesz bogaty”.
„Zniszcz Janggę, żeby było mi łatwiej”.
Widzisz tylko czubek własnego nosa.
Tylko żądasz,
nie dając nic w zamian.
Co...
Co ty możesz wiedzieć?
Wiem
na pewno jedno.
Kto bardziej kocha szefa.
Wiesz, jak się czułam,
gdy z nim rozmawiałam?
„Chcesz być bogaty”.
„Sprawię, że będziesz bogaty”.
„Jangga cię zamęcza?”
„Zniszczę ich dla ciebie”.
Ty...
Jeśli
chociaż odrobinę ci na nim zależy,
powinnaś
nadal
mówić takie rzeczy
i nie robić nic.
Co się dzieje?
Nieźle, miałeś randkę z kierowniczką z Janggi.
Czemu się tak czepiasz?
Nie zapomniałeś
o swoim ojcu i nienawiści do Janggi.
Prawda?
Spotkałem Jang Geun-wona.
Nie wiedziałem, że już wyszedł.
Zaskoczył mnie.
No i?
Coś się stało?
Nawet mnie nie pamięta.
Ja nie zapomniałem o nim nawet na moment.
Wiesz, co mnie bawi?
Ja się od tamtej pory zmieniłem, a Jang Geun-won stracił wszystko.
Ale nadal się go boję.
Rozmawiałem z panią Kang Min-jung. Opracujemy nowy plan.
Zapewne Jang Geun-soo zostanie spadkobiercą.
Spadkobiercą?
Prezesowi Jangowi
zostało kilka miesięcy życia.
Rak trzustki. Zaawansowane stadium.
Spotkała go boska kara.
Co?
ZUPA RYŻOWA JANGGA
Sang-sun.
Zjedz trochę.
Dobre.
Jestem głodna,
ale nie chcę jeść.
I tak zjedz.
Mówiłaś, że w przyszłości chcesz zostać lekarką.
Musisz zdrowo się odżywiać.
Otwórz buzię.
Grzeczna dziewczynka.
- A ty? - Co ja?
Kim chcesz być, gdy dorośniesz?
Chcę
mieć dziesięciopiętrowy budynek.
- Dziesięciopiętrowy? - Tak.
To wysoki.
Wiem, bardzo.
Głupia jesteś. Dziesięciopiętrowe budynki nie istnieją.
Pewnie, że istnieją.
Nie istnieją?
Jeśli nie, to muszę jakiś zbudować.
Jeśli będziesz grzeczna, dam ci w nim mieszkać.
To niemożliwe.
Nie możesz jej okłamywać.
Bo-hyeon.
Widzisz? Mówiłem ci.
Błagałem o jedzenie,
kłaniałem się
i zdradzałem.
Porzucałem,
wykorzystywałem i niszczyłem.
Całe życie
poświęciłem.
Jandze!
Udało mi się.
Osiągnąłem cel.
Słucham.
Kto mówi?
To ja.
Park Saeroyi.
Dobrze się pan czuje?
Czego chcesz?
Dotarły do mnie wieści.
Ma pan raka.
Umiera pan?
Chcesz mnie...
Nie chcę,
żeby tak łatwo pan się wywinął.
To kara boska?
Nie zasłużył pan.
To ja muszę pana ukarać.
Nie może pan jeszcze umrzeć.
Nie wierzę, że ty jedyny
nie chcesz, żebym umierał.
Ciekawe.
W porządku.
To będzie moje ostatnie przedstawienie.
Do zobaczenia.
Nie mam dużo czasu na czekanie.
Pospiesz się.
SPECJALNE PODZIĘKOWANIA DLA LEE JUN-HYEOKA I KIM IL-JUNGA
Nadal ci na mnie zależy?
Powiedz, że tak.
Czemu ja ci tak współczuję?
Chyba zaczynasz coś do mnie czuć.
Znam cię najlepiej ze wszystkich.
Chodźmy na randkę. To moje życzenie.
Miałaś sobie odpuścić.
- Boże. - Yi-seo!
Czegokolwiek bym nie mówiła,
on będzie mnie potrzebował.
Chcę być mu potrzebna.
Kiedy przestaniesz wykorzystywać Yi-seo?
Jeśli IC zniknie,
zapomnisz o Yi-seo?
Yi-seo.